Wat is eigenlijk (on)eerlijke ondernemerschap? De casus van Beauty & Mind Amsterdam
Tatiana Leskova kwam begin 2016 vanuit Rusland naar Nederland. Daar had ze eerder een magazine gehad, maar zoals zoveel initiatieven waar ze haar vingers aan brandde, was ook dat op niets uitgelopen. Behalve dan op een flinke deuk in het spaargeld van haar toenmalige partner.
Na een ‘zondagmiddagcursus’ coaching besloot ze coach te worden. En warempel, ze kreeg ook nog betalende klanten. Geen godsvermogen, maar genoeg om een aantal verwarde mensen het gevoel te geven dat ze na een goed gesprek weer een stukje dichter bij zichzelf waren gekomen.
Tot ze niet veel later op een dag in Moskou ontdekte dat er met botox en fillers misschien wel een stuk meer te verdienen viel.

Botox en fillers: een nieuwe (illegale) inkomstenbron
Tijdens een vakantie in Moskou leerde Tatiana op een blauwe maandag hoe ze botox- en fillerbehandelingen moest uitvoeren. Ze zag onmiddellijk mogelijkheden. Een cursusje in het buitenland, wat apparatuur en klaar was Kees.
Dat je in Nederland voor dit soort cosmetische injectiebehandelingen aan strenge opleidingseisen en wettelijke bevoegdheden moet voldoen, leek daarbij niet bepaald een doorslaggevende overweging.
Tatiana had het licht gezien. Dit ging ze in Nederland ook aanbieden! Geld is namelijk geld toch? Who cares about tax and customer safety?!
Zonder haar plannen met haar toenmalige partner te bespreken, begon ze stiekum vanuit zijn villa aan Turfschip 207 in Amstelveen klanten te ontvangen. Voor een fractie van de prijs die een gespecialiseerde kliniek met Big geregistreede artsen rekende, kon je bij haar terecht voor een of meerdere prikjes.
Vooral de Russische dames uit haar Facebookcommunity waren enthousiast. Volle lippen waren daar nog altijd populair en waarom zou je meer betalen als het ook voor de helft kon? Of de behandelaar over de juiste papieren beschikte, was kennelijk niet de eerste vraag die bij iedereen opkwam.
De klanten kwamen, de behandelingen werden uitgevoerd en het geld stroomde binnen.
Van thuispraktijk naar een professionele beautysalon Beauty & Mind in Amsterdam
Helaas voor Tatiana liep de relatie uiteindelijk stuk en moest ze de villa verlaten. Maar een eenmaal ontdekt verdienmodel geef je natuurlijk niet zomaar op.
Er werd hier een ruimte gehuurd, daar een behandelkamer geregeld en de onderneming ging gewoon verder. Toen de kluis op een dag bijna niet meer dicht kon vanwege de stapels bankbiljetten, werd het tijd om te investeren in dure apparatuur.
En dan hebben we het niet over een apparaatje waarmee je een gezichtsmasker kunt aanbrengen of een nagel kunt vijlen. Nee, het ging om professionele apparatuur voor behandelingen op het gebied van huidverjonging, oogleden, brandwonden, cellulitis en nog veel meer.
Behandelingen waarbij je toch wel enige kennis van zaken mag verwachten.
Maar ja, apparatuur aanschaffen is één ding. Weten wat je ermee doet, is blijkbaar een ander verhaal.
Uiteindelijk huurde Tatiana een salon aan de Maasstraat in Amsterdam, met verschillende behandelkamers. De onderneming kreeg de naam Beauty & Mind.
Beauty & Mind: hoe belangrijk zijn diploma's en deskundigheid?
Een mooie naam, een professionele uitstraling en verschillende behandelkamers. Je zou bijna denken dat alles tot in de puntjes geregeld is.
Wat mij vooral verbaasde, was dat er kennelijk zoveel vertrouwen in de onderneming bestond, terwijl de vraag naar de juiste opleidingen, diploma's en bevoegdheden toch bepaald niet onbelangrijk is.
In Nederland gelden voor bepaalde medische cosmetische handelingen duidelijke wettelijke eisen. Een cursus in Moskou maakt je niet automatisch bevoegd om in Nederland medische handelingen uit te voeren. En ook het aanschaffen van een duur apparaat maakt je nog geen specialist.
Toch vertrouwen klanten op de uitstraling van een salon. Een mooie website, professionele foto's, positieve recensies en iemand die met veel overtuiging vertelt wat ze allemaal kan. Meer onderzoek doet de gemiddelde consument niet.
Natuurlijk heeft een klant ook een eigen verantwoordelijkheid. Maar ik vind dat voorlichting juist een belangrijke taak van een ondernemer is. Als je mensen behandelt, moet je ook eerlijk zijn over je deskundigheid, je opleidingen en de grenzen van wat je kunt en mag.
Cosmetische opleidingen: wat stelt een certificaat van deelname voor?
Maar Tatiana gaat nog een stap verder. Ze besloot namelijk ook opleidingen aan te bieden.
Voor een paar duizend euro konden geïnteresseerden bij haar terecht om het vak te leren. Na afloop kregen ze een certificaat van deelname. En dat klinkt natuurlijk indrukwekkend als je net een paar duizend euro hebt overgemaakt.
Maar wat stelt zo'n certificaat eigenlijk voor?
Welke kennis heb je opgedaan? Ben je daadwerkelijk deskundig geworden? En misschien wel de belangrijkste vraag: ben je na zo'n cursus ook bevoegd om zelfstandig behandelingen uit te voeren?
Een certificaat van deelname is immers nog geen erkend diploma en al helemaal geen wettelijke bevoegdheid.
Het bijzondere aan dit verdienmodel was dat cursisten niet alleen betaalden om iets te leren, maar vervolgens ook werkzaamheden voor Beauty & Mind gingen verrichten. Sommigen begonnen later hun eigen salon, anderen bleven nog een tijdje in loondienst werken.
Zo ontstaat er een interessante constructie. Eerst betalen om opgeleid te worden, vervolgens meewerken in de onderneming en daarna eventueel zelf een salon beginnen.
De gevolgen van onvoldoende deskundigheid in de beautybranche
En zo krijg je een olievlek van aanbieders die allemaal een certificaat aan de muur kunnen hangen, maar waarbij de daadwerkelijke deskundigheid en bevoegdheid nog maar de vraag is.
De echte specialisten, die jarenlang opleidingen hebben gevolgd en ervaring hebben opgedaan, moeten ondertussen concurreren met mensen die via een heel andere route de markt betreden.
En de consument? Die ziet een mooie behandelkamer, een professioneel apparaat en een certificaat aan de muur. Die gaat er gewoon vanuit dat het allemaal wel goed zit.
Dat is nou precies wat er gebeurt wanneer geld verdienen je passie is en de klant op de tweede plaats komt.
Eerlijk ondernemerschap: staat de klant werkelijk op nummer één?
Want als de klant werkelijk op nummer één staat, waarom zou je dan niet investeren in de juiste opleidingen? Waarom zou je niet zorgen dat je over de vereiste diploma's en registraties beschikt? En waarom zou je mensen opleiden voor een vak waarin je zelf niet aantoonbaar aan alle eisen voldoet?
Tatiana had inmiddels ruim tien jaar de tijd gehad om haar kennis en opleidingen naar het vereiste niveau te brengen en, waar nodig, de juiste BIG-registratie te verkrijgen.
Maar kennelijk was er in die jaren genoeg tijd voor andere zaken.
En daarmee komen we terug bij de oorspronkelijke vraag: wat is eigenlijk (on)eerlijk ondernemerschap?
Is dat zoveel mogelijk geld verdienen, je onderneming laten groeien en ondertussen certificaten uitdelen aan iedereen die bereid is ervoor te betalen?
Of hoort daar ook een verantwoordelijkheid bij tegenover je klanten, je cursisten en de branche waarin je werkzaam bent?
Want ondernemen is meer dan een mooie naam op de gevel, een Instagramaccount vol tevreden klanten en een goedgevulde bankrekening.
Tenminste, dat zou je denken.

















Opmerkingen